
Дар Муассисаи давлатии “Маркази миллии илмии пайвандсозии узв ва бофтаҳои инсон”-и Вазорати тандурустӣ ва ҳифзи иҷтимоии аҳолӣ бори аввал дар кишвар пайванди ҷигари яксегмента дар беморони модарзодии атрезияи талхадон, ки синнашон 2-сола ва вазнашон аз 8кг поён аст, бомуваффақият гузаронида шуд.
Атрезияи талхадон ҳолате мебошад, ки роҳҳои талхабароре, ки аз дохили ҷигар самти руда меоянд, модарзодӣ вуҷуд надоранд. Бинобар ин, дар синни 6 моҳагӣ ба ин бемор ҷарроҳии казоӣ барои як муддат ва вазн гирифтан гузаронида шуд.
Исмоилзода Саидмаҳмуд Саидмаҳмад, директори Маркази миллии илмии пайвандсозии узв ва бофтаҳои инсон мегуяд, дар бемороне, ки вазни хурд доранд, аз онҳо асосан сегментҳои дуюм ва сеюми ҷигар гирифтаву пайванд карда мешаванд, вале бинобар сабабе, ки бемор вазни хурд, яъне 8кг дошт ва боз қариб аз шиками ӯ як литр моеи озод гирифта шуд, вазнаш то 7 кг баробар буд, ба ӯ сегменти сеюми ҳиссаи чапи ҷигар гирифта ва пайванд карда шуд.
Мутахассисони марказ иброз медоранд, ки чунин пайванд ҳам мушкилоти техникӣ ва ҳам мушкилоти баъдипайвандӣ дорад. Чунки шараёне, ки ду қисм тақсим намуда, аз он як сегмент гирифта мешавад, рагҳои шараёниаш хеле хурд мебошанд, ки ҳаёти бемор аз онҳо вобаста мебошад.
Ба гуфтаи ҳамсуҳбати мо, зиёда аз 50 намуд бемороне ҳастанд, ки онҳо дар кӯдакон хусусияти модарзодӣ дошта, ниёз ба пайвандсозӣ доранд. Аммо дар кӯдакони дорои вазни аз 8кг поён мушкилотҳои баъдипайвандӣ вуҷуд доранд, ки ҳар як миллилитр, ҳар як миллиграмм доруҳое, ки чаконида мешаванд, ба вазн, ҳолат ва ба ташхисҳои бемор вобастагии амиқ дошта, пайваста бояд зери назорат қарор дода шаванд.
Фаррухрузӣ Насруллозода, мудири шуъбаи пайванди ҷигар ва фишорбаландии порталии Муассисаи давлатии “Маркази миллии илмии пайвандсозии узв ва бофтаҳои инсон” иброз медорад, ки то имрӯз 90-95 фоизи пайвандшудаҳо дар ин марказ калонсолон ва танҳо 5-10 дарсади онҳоро кӯдакон ташкил медиҳанд.
“Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон пайванди узв аз донори зинда анҷом дода мешавад, ки ин кори бениҳоят душвор барои мутахассисони соҳа ба ҳисоб меравад. Хусусан, дар кудаконе, ки синни кам доранд, анҷом додани пайванд аз лиҳози техникӣ душвор мебошад”,-мегуяд ӯ.
Хушбахтона, давоми солҳои охир табибони Ҷумҳурии Тоҷикистон дар кишварҳои гуногуни олам дар соҳаи пайвандсозӣ аз курсҳои бозомӯзӣ ва даврҳои омӯзишӣ гузашта, донишу малака ва таҷрибаи касбии худро баланд бардоштаву акнун мустақилона дар Ватани азизамон чунин амалиётҳои мураккаби пайвандро анҷом медиҳанд.
Қобили зикр аст, ки пайванди ҷигар аз донори зинда ба зинда дар соҳаи тибби ҷаҳон хеле мушкил мебошад. Аз ҳамин сабаб дар кишварҳое, ки илми тиббашон хеле пеш рафтааст, пайванди маргимағзӣ, яъне аз донорҳои фавтида анҷом дода мешаванд, ки ин ҳолат нисбат ба донорҳои зинда аз лиҳози техникӣ барои табибон осонтар мебошад.
Бояд қайд кард, ки имрӯзҳо дар як қатор кишварҳои мусалмонӣ пайвандсозии узв ба беморон аз донорҳои маргимағзӣ, яъне нафарони фавтида гузаронида мешавад


