Имрӯзҳо бисёр одамон, хусусан дар синни миёна ва калонсолӣ, аз дарди пой ва коси рон шикоят мекунанд. Яке аз сабабҳои асосии чунин дардҳо бемориест бо номи коксартроз. Ин беморӣ тадриҷан инкишоф ёфта, агар сари вақт табобат нашавад, метавонад инсонро аз ҳаракати озод маҳрум созад.
Коксартроз бемории буғуми косу рон мебошад, ки дар он пайҳояки буғум фарсуда шуда, устухонҳо ба ҳам соиш мекунанд. Дар натиҷа дард, маҳдудшавии ҳаракат ва тағйироти шакли буғум ба вуҷуд меояд. Аксар вақт одамон нишонаҳои аввалини бемориро ҷиддӣ намегиранд ва танҳо дар марҳилаҳои дер ба духтур муроҷиат мекунанд.
Сабабҳои пайдоиши коксартроз гуногунанд. Пиршавии табиии организм, вазни зиёдатӣ, кори ҷисмонии вазнин, осебҳои пешинаи пой ва ҳатто нишасту хестҳои нодуруст метавонанд ба рушди ин беморӣ мусоидат намоянд. Дар баъзе ҳолатҳо коксартроз бо сабаби норасоии модарзодии буғуми косу рон ба вуҷуд меояд.
Нишонаҳои аввалини коксартроз одатан бо дарди сабук ҳангоми роҳгардии тӯлонӣ ё кори ҷисмонӣ зоҳир мешаванд. Баъд аз истироҳат ин дард гум мешавад. Бо пешрафти беморӣ бошад, дард зиёд шуда, ҳаракат маҳдуд мегардад ва шахс ҳангоми роҳ рафтан лангиданро эҳсос мекунад. Дар ҳолатҳои вазнин, ҳатто истироҳат ҳам дардро сабук намекунад.
Мутахассисон таъкид мекунанд, ки ташхиси барвақт нақши муҳим дорад. Бо ёрии ташхиси рентгенӣ ва муоинаи духтур имкон аст беморӣ дар марҳилаҳои аввал муайян карда шавад. Дар чунин ҳолатҳо табобат асосан бе ҷарроҳӣ анҷом меёбад: доруҳои зиддидард, машқҳои табобатӣ ва физиотерапия истифода мешаванд.
Дар марҳилаҳои пешрафта бошад, вақте ки буғум сахт осеб дидааст, табобати ҷарроҳӣ – иваз кардани буғум (эндопротезгузорӣ) роҳи муассир ба ҳисоб меравад. Гарчанде ин усул хароҷоти зиёд дорад, вале ба бисёре аз беморон имкони бозгашт ба ҳаёти фаъолро медиҳад.
Пешгирии коксартроз аз худи инсон вобаста аст. Нигоҳ доштани вазни муътадил, ҳаракати мунтазам, парҳези солим ва беэътиноӣ накардан ба дардҳои буғумӣ метавонанд хатари бемориро коҳиш диҳанд. Табибон маслиҳат медиҳанд, ки ҳар гуна дарди давомдори пой ва коси ронро нодида нагирем.
Коксартроз ҳукми ниҳоӣ нест. Бо муносибати дуруст, огоҳӣ ва муроҷиати саривақтӣ ба духтур, метавон солҳо ҳаракати фаъол ва зиндагии босифатро ҳифз кард.
