Пас аз гуруснагии шабона дар талха заҳр ҷамъ мешавад. Бинобар ин бояд наҳории худро тавре тартиб диҳед, ки ба ҷараёни покшавӣ аз заҳр мусоидат кунад. Тарки доимии наҳорӣ метавонад боиси пайдоиши сангҳои сафровӣ аз сабаби рукуди сафро гардад.
ЗАМИНАИ ГОРМОНАЛИРО БА ЭЪТИДОЛ МЕОРАД
Субҳ сатҳи кортизол дар бадан аз ҷиҳати физиологӣ баланд мешавад. Ин гормон ба бедор шудани бадан кӯмак мекунад. Барои он ки ба коҳиши тадриҷии он мусоидат кунед, шумо бояд дар вақташ наҳорӣ кунед. Хӯроки субҳ боиси хуруҷи инсулин-гормони ғадуди зери меъда мегардад, ки антагонисти кортизол аст. Одамоне, ки наҳорӣ намехӯранд, метавонанд сатҳи изтиробро зиёд кунанд. Ин натиҷаи мантиқии афзоиши гормонҳои стресс аст.
БА СЕРШАВӢ МУСОИДАТ МЕКУНАД
Наҳорӣ ба бадан барои як рӯзи пурсамар неру мебахшад. Наҳории хуб ва дуруст метавонад шуморо барои чор соат қонеъ гардонад. Ба шарофати карбогидратҳои мураккаб сатҳи қанд ва инсулин дар хун бемайлон баланд мешаванд ва сатҳи кортизол низ тадриҷан коҳиш меёбад. Масалан, хӯрокҳои аз тухм асосёфта (омлет, тухми бирён, тухми обҷўш) бо хӯриш аз сабзавот ва гиёҳҳои тару тоза ва чанд қошуқи хӯрокҳои ғалладонадор (марҷумак, биринҷи қаҳваранг, ҷави русӣ ва ғайра) барои наҳорӣ мувофиқанд.
Одамоне, ки наҳорӣ намекунанд, дар онҳо хароҷоти энергия камтар шуда, хавфи зиёд шудани вазн ба вуҷуд меояд.
Ба гуфтаи парҳезшиносон, ҳамаи ин вазифаҳо ба наҳории сафеда-равған бо миқдори ками карбогидратҳои мураккаб мувофиқанд. Равғанҳои баландсифат ҷараёни сафроро муътадил, сафедаҳо ва карбогидратҳои мураккаб бошанд, серии дарозмуддатро таъмин мекунанд.
МУСОИДТАРИН ВАҚТИ НАҲОРӢ КАДОМ АСТ?
Албатта, ин савол аз хусусиятҳои инфиродӣ ва ҷадвали зиндагӣ вобаста аст. Тибқи ҷадвали стандартии таҳсил ё кор, ин давра аз соати 7.00 то 9.00 аст. Беҳтар аст, ки наҳорӣ пас аз 20-30 дақиқа пас аз хоб хестан бошад. Бояд пеш аз наҳорӣ каме машқи сабук намоед. Парҳезшиносон инчунин тавсия медиҳанд, ки як пиёла об дар ҳарорати хонагӣ дар меъдаи холӣ бинӯшанд. Дар ин сурат системаҳои ҳозима ва эндокринӣ барои ҳазми хӯроки аввал омода мешаванд.
Аксар вақт ҳолатҳое ҳастанд, ки бадан эҳсоси гуруснагӣ намекунад ва шахс наҳорӣ намекунад ё ба ҳадди ақали рамзӣ маҳдуд мешавад. Мо бояд бо ин мубориза барем. Муҳим аст, ки ин одати муфидро ба ҷадвали худ ҷорӣ кунем. Пас аз ду ҳафта, худи бадан хоҳиш мекунад, ки субҳ онро ғизо диҳем.
ҒАЛЛАДОНАГӢ
Шавла (каша), марҷумак, ҷави русӣ ва арзан. Интихоби муфидтарин. Онҳо бояд бо об ё шир пухта шаванд, аммо бе шакар бошанд, беҳтар аст. Ғалладонагиҳо миқдори зиёди карбогидратҳои солим доранд, ки меъдаро зуд пур намуда, барои муддати дуру дароз гуруснагиро пешгирӣ мекунанд.
МАҲСУЛОТИ ШИРӢ
Онҳо организмро бо миқдори зиёди маводи ғизоӣ, витамини D, калий ва калсий таъмин мекунанд. Ҳангоми гум кардани вазн, беҳтар аст, ки ба навъҳои камравған афзалият диҳед.
НӮШОКИҲО
Тавре ки аллакай зикр гардид, шумо бояд рӯзро бо як пиёла оби гарм оғоз кунед. Аммо шумо наметавонед нӯшокиҳои хунукро дар меъдаи холӣ бинӯшед — ин раванди гардиши хунро бад намуда, мубодилаи моддаҳоро коҳиш медиҳад. Ин метавонад барои баъзеҳо ғайри қобили қабул бошад, аммо беҳтар аст, ки дар наҳорӣ қаҳва нанўшед. Субҳ дар организм сатҳи баланди кортизол (гормони стресс)
мавҷуд аст, ки ба мо кӯмак мекунад, ки бедор шавем.
Кофеин ба истеҳсоли он бевосита таъсир расонида, ҳисси одаткуниро ба вуҷуд меорад. Агар шумо то ҳол одат надоред, ки субҳ аз қаҳва даст кашед, пас тавсия дода мешавад, ки онро бо шир бинӯшед, аммо беҳтар аст, ки ба ҷойи қаҳва оби гарм, чойи кабуд ё сиёҳ афзалият диҳед (илова кардани як қошуқ асал муфид хоҳад буд).
