Бисёре аз иллатҳои равонӣ, мушкилот дар муошират бо одамон ва ҳатто бемориҳои марбут ба физиология аз сабаби осеби рўҳӣ гирифтани одам дар даврони кўдакӣ мебошад.
Психотравма — натиҷаи таљрибаи стресс ё зўроварии шадид нисбат ба шахс мебошад.
Тадқиқотҳо нишон додаанд, ки кўдакони таҳқиршуда дар оянда ба изтироб, депрессия, пастравии сатҳи худбоварӣ ва ба тамоюли худкушӣ гирифтор мешаванд. Таъсири зўроварии эмотсионалӣ баробар ба амалҳои зўроварии љисмонӣ, љинсӣ ва ҳатто зиёдтар аз ин амалҳост.
СЕ ТИПИ ПСИХОТРАВМҲОИ МАЪМУЛИИ КЎДАКОН:
“Аз ту танҳо бадкорӣ меояд ”
Таҳқир ва беқадрӣ
Волидон рўирост кўдакро таҳқиру беқадрӣ, ҳамзамон паст зада, бо лақабҳои паст дашном медиҳанд. Тарафи кўдак дод гуфтан низ беқадр кардани кўдак аст. Дар натиљаи чунин муомила дар кўдак ташаккули шахсияти невротикӣ ба амал меояд, ки метавонад ба синдроми аълочӣ ё перфексионизм табдил ёбад. Дар кўдак хоҳиши носолими дар ҳама чиз беҳтарин будан пайдо мешавад, то муҳаббати волидайнро ба даст биёрад.
“Биё баъдтар”
Бепарвоӣ
Ба љойи он ки волидон бо кўдак гап зананд, тамоми вақти худ кор мекунанд, то кўдакро таъмин кунанд. Дар ин ҳолат дар кўдак эҳсоси танҳоӣ, партофташуда ва нобоварӣ пайдо мешавад, ки ин эҳсос то охири умр ўро пайгирӣ хоҳад кард. Ў метавонад оиладор шавад, вале эҳсоси ба касе лозим набуданаш ўро тарк нахоҳад кард.
“Якҷоя зистан ба хотири кўдак”
Муҳити носолими оила
Ин ҳолат дар оилаҳое рух медиҳад, ки волидон бо ҳамдигар хушбахт нестанд, вале ба хотири фарзандон якљоя зистанро авлотар медонанд.
Кўдак ин машаққатро пай бурда, ба худ андеша мекунад, ки “манбаи бадӣ”- худи ўст. Чунин кўдак эҳсосоташро дар худ нигоҳ медорад ва бисёр сардмуносибат мешавад. Чунин фазо ба пайдоиши майлҳои худкушӣ мусоидат мекунад.
