Агар забон зард аст, нуқсонро бояд дар ҷигар ва талхадон ҷустуҷӯ кард.
Агар забон обиранг бошад, дил бемор аст.
Ранги моил ба сурхии забон бояд шуморо хушҳол намояд, зеро нишонаи солим буданатон аст.
Агар забон с уфта ё ҳамвор аст, камии туршӣ дар меъда ва камхуниро нишон медиҳад.
Сурхӣ ва пажмурдагии нўги забон нишонаи бемориҳои рўда, пешобдон ва бачадон аст.
Сурхӣ ва пажмурдагӣ дар қисмати мобайнӣ ва паҳлуҳои он нуқсдор будани шушро бозгўй мекунад.
Варам ва сурхӣ дар қисмати рости забон аломати газаки ҷигару талхадон буда, чунин ҳолат дар тарафи чапи он аломати бемории сипурз (сияҳлавак) аст. Агар ин нуқтаҳо бар иловаи он чӣ гуфтем, дорои захмчаҳо бошанд, нишонаи он аст, ки беморӣ ҷиддӣ шудаю шакли музминро гирифтааст.
Кафидагии забон дар баъзе нуқтаҳо нишонаи газаки меъда (гастрит) аст.
Кафидагии бисёр ва хушкии забон аломати дарунравӣ, бемории қанд, заифии бадан ё камхунист.
Аломати нақши дандон дар паҳлуҳои забон ҳал нашудани ғизо дар меъда аст.
Забони ҳамвор, сурх ва ҷилодор аломати ташаммуи ҷигар (серроз) ва вайронии сатҳи луобии меъда ва рўда аст.
Садриддиншоҳ ҶАЛОЛӢ,
Сарвари Маркази тиббии
«Ориёно», шаҳри Душанбе
